بسم الله النور
سلام. ممنونم از همه کسانی که با محبت های بی پایانشون من و این وبلاگو واقعا" شرمنده می کنن.
آقا جعفر
مینا خانوم خواهر گلم می دونی که من زیاد از قیل و قال اینجور مجالس خوشم نمیاد. گرچه با شما نبودم اما دلم پیش شماست.
داداش حاجی که کامنت نمیزاره اما می دونم که بی صدا میاد
جناب ahsan که تا چند وقت پیش من اونو با آقا جعفر اشتباه گرفته بودم و از این بابت یه ببخشید خواهی بهشون بدهکارم اما ایشون حتی ایمیل صحیحی از خودشون نمیزارن.
لیلا خانوم
سمک عیار
خواننده جدید وبلاگ آقا مسعود
و همه کسایی که یه تیکه از دلشونو توی این وبلاگ گذاشتن...
خاک پای همه رو که توی جای جای این وبلاگ نقشی از خودشون رو حک کردن توتیای چشم می کنم.
من باید به یه سفر برم. شاید تو این سفر پیله پروازمو بشکنم.نمی دونم. شاید یه پروانه قشنگ با بهار به کرمونشاه برگرده شایدم....
این هفته با همه آشناها خداحافظی کردم و از همه حلالیت طلبیدم. با رنجیده ها آشتی کردم و رنجش ها رو از دلم پاک کردم. دلم نیومد با وبلاگم هم که روزگاری تنها همدم و شنوای درد دلهام بود وداع نکنم.
فردا صبح با همه دلبستگی ها و دلزدگی هام توی این شهر مانوس خداحافظی می کنم و برای مدتی میرم به جایی که همه چیزش بوی تازگی میده.
نمی دونم وقتی برگشتم چیزی برای گفتن خواهم داشت یا نه؟ نمی دونم می تونم سر و روی این خونه رو غبارروبی بکنم و چراغشو دوباره روشن؟ نمی دونم....

همه مون رو به خدا میسپرم. حلالم کنین.
برام دعا کنین که به دعای همه دلسوختگان حضرت  دوست محتاجم....
                                                                                                                یا خدا....